17/12/14

Ίσως.... - Σταύρος Βαρβέρης

Ίσως αγαπώ Αυγούστους
ακίνητους στα μάτια σου
Ίσως ένα αύριο συννεφιασμένο
δίχως ποτέ να προσμετράς
το μέγεθος του ποιήματος των χειλιών μας....
Μου χειμωνιάζεις...
κι εγώ ένα νάζι του καιρού
σαν ψίθυρος..σχίσε νύχτα τα πανιά μου
να πιάσω ένα άστρο στα χέρια μου...
Θα πλάσω το φιλί σου..
κι ας κουραστεί ο κόσμος...
αν φωνάξω σ'αγαπώ...

Σταύρος Βαρβέρης
Από την συλλογή:Μούσα του πευκου και της θαλασσας

16/12/14

Η Πύλη των Οραμάτων… Στρατής Παρέλης


Αυτομόλησα και πουθενά δεν πήγα
που να ανήκει και κάπου.

Μπορεί η μνήμη να σκλαβώθηκε, μπορεί η θυσία να ατόνησε, μπορεί
η δημοκρατία να χωλαίνει
γιατί την ακρωτηριάζουν
φρικιαστικοί δέσποτες.

Αλλά είδα τα λουλούδια να είναι σαν κατεστραμμένα θυμιατά και τον κόσμο
να βαδίζει σκεφτικός κατά την Πύλη των Οραμάτων.

Στον αέρα ακούγονταν απόκοσμες φωνές από βασανισμένους που ζητούσαν
το δίκιο τους.
Βράδιαζε.

Οι συχνότητες ήταν ψηλές και τις αιχμαλώτιζαν τα ερτζιανά.
Ο θάνατος ορμούσε.
Ο κίναιδος της εξουσίας διψούσε για αίματα.

Να τα θυμηθώ όλα αυτά,
όταν θα ανοίξω την σελίδα της Ιστορίας μου να διαβάσω

Η σταγόνα σου.... Παναγιώτης Στυλιανόπουλος

Η σταγόνα σου ήταν αυτή που με ξύπνησε το πρωί. 
Το δάκρυ μιας σταγόνας βροχής δικής σου
από όνειρο χθεσινό. 
Θυμάμαι….. 
Ήσουν πανέμορφη μέσα στις πυτζάμες που φορούσες, 
ήρθα τόσο ύπουλα από πίσω σου,
δυνατά μέσα στην αγκαλιά μου, σε άρπαξα 
κι ας φώναζες κι ας κλωτσούσες, εγώ δεν σε άφηνα
μέχρι στο δρόμο να σε βάλω, εκεί …..στη μέση της βροχής. 
Απλώνω χέρι σε χορό σε προσκαλώ
και εσύ γεμάτη νάζι και ντροπή, μόνο χαμογελάς……χαμογελάς 
με το χαμόγελο να γίνεται γέλιο δυνατό. 
Κλείνεις τα μάτια και μυρίζεις……βροχή……χώμα…..Θεό.
Ανοίγεις τα χέρια και στριφογυρνάς δυνατα……πιο δυνατά …κι άλλο..... κι άλλο. 
Χριστέ μου πόσο όμορφη είναι ,πόσο την θέλω ,δυνάμωσε κι άλλο την βροχή σου, 
καταιγίδα κάνε την ποτέ να μην σταματήσει!!
Θυμάμαι….άνοιγες τα χείλη σου, μέσα σου να την πάρεις, 
δροσιά να νιώσει η ψυχή σου…..και εγώ σ αγαπούσα. 
Να πατάς στις λακκούβες …..εκεί,
σαν τα παιδιά θυμάσαι;
Ρυθμό να μου δίνεις και να με καλείς κοντά σου να έρθω, 
για εκείνο τον χορό που μου χρωστάς, που κάποτε μου υποσχέθηκες.
Να κολλήσουν τα ρούχα μας, να κυλιστούμε στην βροχή, 
γιατί η ζωή μας τον χρωστάει αυτόν τον έρωτα.
Σφίξε με και πάμε,αγάπα με μέσα στη βροχή, κουνήσου στον ρυθμό. 
'Ένας χορός είναι μην φοβάσαι αν βραχείς. 
Όλη την νύχτα χορεύαμε…….το πρωί όμως έλειπες,
η θέση σου στο σκαλάκι της αυλής ήταν άδεια, μα δεν με πείραξε τόσο. 
Ξέρεις πια είναι η ειρωνεία;
Έξω έβρεχε.....

Παναγιώτης Στυλιανόπουλος

10/12/14

Νοτισμένα μάρμαρα - Σοφία Στρέζου


Νοτισμένα μάρμαρα
θα μυηθούν κάποιο χειμώνα
στα χαρακώματα της απελπισίας
όταν θα παραμονεύει ακόμα μια άνοιξη
στην περιφέρεια του χρόνου.

Πάλι από την αρχή 
θα λύνουν αινίγματα
κόβοντας ξανά και ξανά 
δεσμούς γόρδιους
επιδιώκοντας να δαμάσουν
με επιμέλεια την προφητεία
που για αιώνες ασκήτευε 
στων Δελφών την πέτρα
και στα απαρέμφατα 
αποσιωπημένων χρησμών
φτάνοντας ως τη λήθη της ανυπαρξίας
αφού πρώτα ανταλλάξουν 
ενδοφλέβιες επιβεβαιώσεις 
στο σύμπαν.

Θα αποστηθίζουν την αιωνιότητα
στις χρόνιες πρέσες 
που κομπάζουν αναίμακτα συνθλίψεις 
στου απείρου τη σκιερή άβυσσο

9/12/14

Απώλειες - Σοφία Στρέζου

Βαραίνουν τα βλέφαρα οι απώλειες…

Αρχεία που κάποτε φύλαξες
φίλοι που κάποτε συναντήθηκες
όλα ενταγμένα στη σειρά μιας ζωής
απεμπολίζονται στα ενέχυρα του χρόνου
με την ψευδαίσθηση
πως είναι εδώ οι μετοχές επιθυμιών
που επουλώνουν αιφνίδια ραγίσματα 
στη διάσταση της απώλειας.

4/12/14

Ένας ήλιος λούζει τα πάντα με το ιαματικό ψιθυριστό βερνίκι του. - Στρατής Παρέλης


















Έκλεψα την εικόνα και πάσχισα για την εικόνα
Για την εικόνα ίδρωσα και, στο τέλος
Ειλικρινά πολύ το χάρηκα-
Μου είναι φιλικά τα χρώματα
Τα ακούω πως μιλούν, έχουν την λεβεντιά τους
Μες την λιακάδα αυτή την απρόσμενη του Νοεμβρίου
Που τα επηρμένα κυπαρίσσια μοιάζουνε ψηλότερα και το γαλάζιο
Δηλώνει άγνοια για τις βροχές που μας τυράννησαν.
Φορώ μια σάρκα ταλαιπωρημένη.
Πολύ δρόμο έκανα μέσα στην κούραση- τώρα χαϊδεύω τα φυτά
Που, σχεδόν, μου αποκαλύπτουν τα μυστικά τους.
Ένας ήλιος λούζει τα πάντα με το ιαματικό ψιθυριστό βερνίκι του.
Και δίνει στην ευτυχία νόημα και συντεταγμένες..

Στρατής Παρέλης
Από την ποιητική Συλλογή:ΓΡΑΜΜΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ..


"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails