Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

12/1/17

ΓΥΜΝΟΣΑΛΙΑΓΚΑΣ - Γεώργιος-Κάρολος Μ. Τσιλεδάκης

Μπήκανε στο σπίτι μου
τρέχω να γλιτώσω
σε μια βεράντα εδώ ψηλά
κρύβομαι φοβισμένος

Τους βλέπω είναι φίλοι μου
τις τσέπες τους αδειάζουν
στην θέα φαλτσέτας σουβλερής
εκλιπαρούν για οίκτο

Τα μάτια μου τα ορθάνοιχτα
επιχειρώ να κλείσω
μα σύρμα αγκυλωτό
στα βλέφαρα πλεγμένο
με τιμωρεί να βλέπω

Πρέπει να δω να σιχαθώ
τα κτήνη που σκοτώνουν
κι εμένα άπραγο θεατή
άτολμο να δειλιάζω

Θεέ μου

Άγρια ζώα αλλοδαπά
τους κόβουν τα λαρύγγια
για μία χούφτα αργύρια
χάνουν τα όνειρα τους

Θα έρθει κι η σειρά μου;

Μα να ‘ναι καλά που η βροχή
τα δάκρυα σκορπάει
και οι λυπητερές βροντές
σαν από Θείο θρήνο και οργή
για μια θυσία ανίερη
σκιάζουνε τους λυγμούς μου

Την γλίτωσα και πάλι
εν’ ανθρωπάκι ταπεινό
με μια ζωούλα ελεεινή
κλεισμένο στο καβούκι
έτσι με θέλαν πάντοτε
οι σύγχρονοι Εφιάλτες

Ποτάμι από δάκρυα
στα πόδια μου χυμένα
μα κόκκινα στο χρώμα;

Δεν είναι δάκρυα

Αίματα

Σιγά-σιγά αδειάζω
Αργά και βασανιστικά
σμίγω με τον Χάρο

Και τώρα Γυμνοσάλιαγκα
μου λέω θα διαλέξεις:

ψόφο ατιμωτικό
κρυμμένη γυναικούλα;
Ή θάνατο ηρωικό
βορά των Ολυμπίων;

Και να η ευκαιρία

Σε κολυμπήθρας κόκκινο νερό
θα βαπτιστώ
και ήρωας θα γίνω

Θα πέσω με το ξίφος μου
στους σιχαμένους εισβολείς
του Ξένιου Διός
λαθραίους παραβάτες
τις σάρκες τους να σκίσω

Από δάκρυα νερό
και αίμα αγιασμό
γίνομαι ημίθεος
κι αρχίζω σφαγιασμό

Σκουπίδια ήρθε η Νέμεσις
να δω που θα κρυφτείτε

Βάρβαροι βέβηλοι οχετοί
τη χώρα των Θεών βρομήσατε
μπήκατε απρόσκλητοι
δίχως σεβασμό
χωρίς να προσκυνήσετε

κλέψατε ρημάξατε
βιάσατε λεηλατήσατε
άνανδρα φίδια ύπουλα
την ιστορία μας φθονήσατε

Ένα σας υπόσχομαι
φωνάζοντας με στόμφο
και με στεντόρεια φωνή
«Έλληνες στα όπλα»
τα μέλη σας σε χωματερή
άταφα θα σκορπίσω
τη χώρα των Ολύμπιων Θεών
θα ξεβρομίσω

Τα μάτια μου αιμορραγούν
το σύρμα το βάλαν Εκείνοι
το λάβαρο ψηλά να δω
κι επανάσταση συνείδησης
ν’ αρχίσω

Και πλέον δεν φοβάμαι

Την χώρα των Ελλήνων
Tων υιών των Θεών
Mαζί τους θ’ αναστήσω...
...
Γεώργιος-Κάρολος Μ. Τσιλεδάκης  
«Όρνια-Λάµιες "Ποιητική Συλλογή
...
Εκδόσεις CompuMedia 2014
Εξώφυλλο: «Λήθη – Μνημοσύνη» - 
από τη σειρά έργων «DaDarsa» του καλλιτέχνη Γιάννη Στρατή.
Artwork: by Liza G.

ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ - Βασιλική Δραγούνη

Ονειρεύτηκα πως ήμουν ένα μεγάλο δέντρο
παραταγμένο κατά μήκος της κορυφογραμμής του χρόνου
και ότι ήταν χειμώνας και ότι δεν είχα
καθόλου φύλλα.

Τα πουλιά έρχονταν σε μένα 
όλη μέρα και όλη νύχτα
ένιωθα τις μικρές ανάσες των σπουργιτιών
μα και γεράκια, κουκουβάγιες 
αετούς και φευγάτα χελιδόνια
καθώς και οι αιμοβόρους γύπες
με τα φτερωτά κολάρα τους.

Ήμουν εκεί για πολλά χρόνια
άκουσα τις ιστορίες των πουλιών 
μα και των ζώων που περπάτησαν 
στων εποχών τους κήπους
των ελαφιών και των λαγών
των αλεπούδων και των επιπόλαιων σκίουρων
και των χιλιάδων ποντικών και αρουραίων.

Είδα και πολλούς ανθρώπους που
αναζήτησαν σε εμένα καταφύγιο
είδα τον ήλιο και το φεγγάρι
το θόλο των αστεριών
και τα δώρα της βροχής και του ανέμου 
το πέρασμα των εποχών 
και την τελειότητα των θαλερών μου φύλλων
χρόνο με το χρόνο.

Ονειρεύτηκα πως ήμουν ένα μεγάλο δέντρο
και ήταν Χειμώνας στο όνειρό μου
και ήμουν δέντρο για όσο ζούσα.

Έτσι διάβηκα το χρόνο
πλήρης με τη δική μου ζωή
γνωρίζοντας πολλές ιστορίες 
από εκείνες που μου έφερε ως δώρα
και χωρίς να ζητήσω τίποτε
περισσότερο από αυτό.

Έτσι διάνυσα τον εαυτό μου
ως το επέκεινα της μοναξιάς για να γνωρίζουν
ότι μια ολόκληρη ζωή μες τη σιωπή την πέρασα
διαβάζοντας τους άγραφους τους νόμους 
του δικού μου σύμπαντος
και ότι κάποτε ήμουν ένας ποιητής.

Βασιλική Δραγούνη

10/1/17

ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΙ - ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Ι.Ε. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Οι άνθρωποί μου, τόσο όμορφοι, σαν το χιόνι,
λευκοί, αγνοί ακόμη.
Όσο είναι απάτητοι, παγεροί μοιάζουν στη αρχή,
μα αν σε αφήσουν να τους αγγίξεις θα δεις πως οι καρδιά τους καίει σαν φλόγα,
δείχνουν σκληροί, γιατί λίγο έλειψε να γίνουν πάγος, 
μα είναι τόσο μαλακοί, οι δικοί μου είναι χιόνι.
Πέφτουν από ψηλά σε ελεύθερη πτώση, από πολύ ψηλά,
γίνονται παράδειγμα, όλοι τους κοιτούν
και όταν φτάσουν χαμηλά μένουν ακίνητοι, έχουν τελειώσει το έργο τους.
Και αυτοί οι άνθρωποι επιτρέπουν σε εμένα,
έναν τόσο σκληρό, άχαρο, τρομακτικά ογκώδη, βρώμικο βράχο,
να πέφτω πάνω τους στην πρώτη μου αναταραχή,
να φέρνω ταραχή και σε αυτούς,
πέφτω πάνω τους και τους λιώνω,
τους βρωμίζω,
τους παίρνω μαζί μου, τους κουβαλάω τρέχοντας ασταμάτητα στην κατηφόρα,
πολλές φορές προς τον γκρεμό και την τελευταία στιγμή, πάντα σωζόμαστε.
Αυτοί δεν παραπονιούνται και ας κουβαλάω κάθε μέρα όλο και πιο πολλούς
και ας πέφτουμε ο ένας πάνω στον άλλο και ας καταλήγουμε φορές φορές χιονοστιβάδα,
αυτοί δεν βάζουν άχνα.
Εύχομαι αν κάποτε φτάσουμε κάπου,
τότε να είναι ωραία, για όλους
και αν δεν φτάσουμε πουθενά ποτέ και αν κάποια στιγμή πραγματικά πέσουμε στον γκρεμό,
εύχομαι να ακούσω, <<δεν πειράζει, τι όμορφο ταξίδι.>>
...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Ι.Ε. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
2012

8/1/17

ΜΕΔΟΥΣΑ - Γεώργιος-Κάρολος Μ. Τσιλεδάκης

Λάμψη κεραυνού
φωτίζει τον καθρέφτη
αντανακλά το πρόσωπο
που μάγεψε τον Ήλιο

Η μέδουσα μαρμάρωσε
λίγο προτού μ’ αγγίξει
άγαλμα πέτρας έγινε
την νίκη μου κηρύσσει

Στα χείλη με μειδίαμα
περήφανο χλευάζω
φτύνοντας τα φίδια
που λάμπρυναν τα μαλλιά της

Της ίδιας αστραπής 
κουτσό ζευγάρι η βροντή
κομμάτια κάνει το γυαλί
μένει ορφανή η κορνίζα

Τα θρύψαλα από κάτω
ταιριάζω ένα-ένα
μα η Μέδουσα δεν είναι εδώ
το πρόσωπο μου βλέπω

Τα ίδια φίδια που ‘φτυσα
μου ζώνουν το κεφάλι
κι ο κεραυνός που έρχεται
σκιάζει το ουρλιαχτό μου
...
Γεώργιος-Κάρολος Μ. Τσιλεδάκης  
«Όρνια-Λάµιες "Ποιητική Συλλογή
...
Εκδόσεις CompuMedia 2014
Εξώφυλλο: «Λήθη – Μνημοσύνη» - 
από τη σειρά έργων «DaDarsa» του καλλιτέχνη Γιάννη Στρατή.

Image sourse : Greek Mythology

2/1/17

ΦΕΓΓΑΡΙ - Γεώργιος-Κάρολος Μ. Τσιλεδάκης

Φεγγάρι ετερόφωτο
η δανεική σου λάμψη
στην πλάνη οδηγεί
αυτούς που σε πιστέψανε
στα όνειρα τους
κάνοντας σε πλοηγό

Αχτίδες οι αυτόφωτες
του Ήλιου σαν ξημέρωσε
το χρώμα σου το αργυρό
το σκιάσανε με μιας

Κι όμως για πάντα θα ’ρχεσαι
ακούραστα εσύ
τα μάτια τους σαν κλείνουνε
αυτοί που ονειρεύονται
στην θέα σου μπροστά

...
Γεώργιος-Κάρολος Μ. Τσιλεδάκης  
«Όρνια-Λάµιες "Ποιητική Συλλογή
...
Εκδόσεις CompuMedia 2014
Εξώφυλλο: «Λήθη – Μνημοσύνη» - 
από τη σειρά έργων «DaDarsa» του καλλιτέχνη Γιάννη Στρατή.
Artwork:Liza G.

28/12/16

Φωτοσκιάσεις - Δημήτρης Τρωαδίτης

φωτοσκιάσεις
πινελιές στο σκοτάδι
τροχιόδρομοι άλγους
στους διαδρόμους της λήθης
από φωτιά και θειάφι
πλασμένοι
αστραφτερές τρίχες
στους κροτάφους
σαν λεωφόροι αηδίας

οικουμενικές οδοί
με χνάρια ξιπασιάς
βρώμικες ατραποί
οι συναντιλήψεις
οι εθνικά συμφέρουσες

ένας οίστρος καμώνεται
πως έρχεται θριαμβευτικά
να μας συναντήσει
αλλά η οπτασία του
μόνο
ξεπροβάλλει

όλα υποτίθεται
ότι συμβαίνουν
τίποτα δεν είναι
πραγματικό

φωτόνια αφανισμού
βήμα το βήμα
πέλμα το πέλμα
μας κυριεύουν
ιζήματα νετρονίου
άστρο το άστρο
κομήτη τον κομήτη
μας επιτίθενται
τροχιοδεικτικά βλήματα

το νέφος του πόνου
επαναληπτικό
σε πίστες ακρόασης
η ανέγγιχτη
πολιτική ορθότητα
από τις πόρνες
της πολιτικής…

...

ΜΕΛΑΝΙ ΑΠΟ ΠΟΡΦΥΡΑ - Γεώργιος-Κάρολος Μ. Τσιλεδάκης

Κάνε τον καγχασμό σου μια ωδή

Θρηνητικό εμβατήριο
τ’ αυτιά σου να χαϊδέψει

Και σε μελάνι πορφυρό
βούτα το πινέλο

Χρωμάτισε την θλίψη σου
το γκρίζο βάφοντας το

Κι αν η μαυροντυμένη μοίρα σου
καλέσει καταιγίδα

Με δάκρυα να σ’ εξαγνίσει
σκουπίζοντας τους ρύπους

Το χρώμα το νωπό
να που ξεθωριάζει

Και πάλι γκρίζο γίνεται
μα μην το ξαναβάψεις

Μελάνι ήταν το αίμα σου

Σιγά-σιγά τελειώνει
...
Γεώργιος-Κάρολος Μ. Τσιλεδάκης  
«Όρνια-Λάµιες "Ποιητική Συλλογή
...
Εκδόσεις CompuMedia 2014
Εξώφυλλο: «Λήθη – Μνημοσύνη» - 
από τη σειρά έργων «DaDarsa» του καλλιτέχνη Γιάννη Στρατή.
...
Image:"Left Hand Solution" by IrondoomDesign
Artistic Intervention: by Liza G
...

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura