20/8/14

Σα φεγγάρια πάνου απ’ την Κερύνεια













στον ποιητή Ανδρέα Καρακόκκινο

Στενάζουν τα φεγγάρια πάνου απ’ την Κερύνεια
γλύφουν με δάκρυα μαρμαρωμένα δρόμους
 π’ ανασκαλίζουνε τα περασμένα ίχνη μας.

 Ώρες αυγινές
κατηφορίζουν απ’ τη Γλυκιώτισσα οι μνήμες
παιδιά μικρά
μ’ ένα πιθκιάβλι στα χέρια κάποτε
μ’ ένα κουπί κι ένα πανί φουσκωμένο για το «Νησύ».

Γυρεύω τις νύχτες τα βήματα μας.
Στο χέρι το σκοινί της καμπάνας να νιώσω
που μονάζει στη σιωπό της.

Από την ποιητική συλλογή του Ιωάννη Τσιουράκη
" Ήχος Πλάγιος.Μόνος...
γραφή δεύτερη

7/8/14

Η αγάπη...- Πασχάλης Παπαβασιλείου











Η αγάπη γιομάτη αφοσίωση
κατοίκησε στην καμαρούλα από την αρχή
με θεμέλιο βαθύ
αδόνητο
στέρεο
Χέρι με χέρι
Χείλη με χείλη
Σώμα με σώμα
Χόβολη θαλπωρής
γλυκύτερη και από περισυλλογή το περιβάλλον
Θαμπωτικά αντικείμενα νουθετημένα
συνάμα αμυδρά
Έτσι είναι εκεί που κατοικεί η Αγάπη

από τη ποιητική συλλογή του Πασχάλη Παπαβασιλείου
Τέλος Εποχής 2013  

Αχ! οι θύμησες... - Πασχάλης Παπαβασιλείου













Αχ! οι θύμησες
Εκείνες πού ‘χαν δεμένα τα μαλλιά τους
με το θελκτικό μαντήλι μιας ξωθιάς εμορφιάς
παρέα με το φως του Αποσπερίτη
και με τα αναφιλητό των κυμάτων
την ώρα που τα αστέρια έσερναν το χορό
λαμπρύνοντας την ερημιά του ουρανού

Η σκέψη μου ανυψώνεται
πλανιέται στου ουρανού τα τρίσβαθα
Και ενώ δεν ήσουν σιμά μου
ένιωσα τη παρουσία σου
με χαμόγελα ανέγνοιαστα

Είδα τα κύματα μιας άγριας θάλασσας
να πλέκουν γαλαξίες στα μαλλιά σου
και να απομακρύνεσαι στο άπειρο
με τη στιλπνότητα φορεμένη
στο πρόσωπό σου

Νύχτα μου όσα ερέβη κι αν με δέρνουν
κάτι σιγολάμπει μέσα μου
Είτε η πληθώρα των άστρων
Είτε εκείνη η φωταύγεια
που με οδηγάει στο ηλιόβγαλμα
του θαλερού της αυγής ξημέρωμα

από τη ποιητική συλλογή του Πασχάλη Παπαβασιλείου
Τέλος Εποχής 2013 

Οι θύμησες...- Πασχάλης Παπαβασιλείου

Οι θύμησες ραμφίσανε με έρωτα
το λαχουρί φουστάνι της άνοιξης
κείνο το Κυριακάτικο αύγασμα
Αναπάντεχα με απίθωσε η βάρκα
στην ακροποταμιά της πεθυμιάς

Καυτά φιλιά
Απαλά αγγίγματα
Βαθιοί αναστεναγμοί
Τα κορμιά μας μια αγκαλιά στον ρηχό πυθμένα
Δίπλα μας νούφαρα κρυφοκοιτούσαν
χαμογελούσαν
Πλάι μας το βουνό
στρωμένο με φύλλα διάφορα
Κόκκινα
Χρυσαφιά
Κίτρινα
Ρόδινα
Καφετιά
Σκανδαλιάρικα νεροπούλια δρόσιζαν τα φτερά τους
στον καταρράκτη
Μια μουσική πανδαισία από τα κρυσταλλένια νερά
συνόδευε τη σιγαλιά
με τον ήλιο να ξετρυπώνει μέσα από τις φυλλωσιές

Ξαναβλέποντας τον καταρράκτη
αναπολώ κείνες τις ανεπανάληπτες στιγμές
που γέμιζαν με ανταύγειες του έρωτα
την ψυχή μου

από τη ποιητική συλλογή του Πασχάλη Παπαβασιλείου
Τέλος Εποχής 2013

6/8/14

Το Δεβελίκι της καρδιάς μου - Πασχάλης Παπαβασιλείου








 











    Δεν είναι μόνο η εμορφιά του τοπίου
    αλλά και οι πρώτες ηλιαχτίδες
    να ξετρυπώνουν από τις φυλλωσιές
    Είναι το μοσχομύρισμα των πεύκων
    Του γιασεμιού
    Του βασιλικού
    Της ρίγανης

    Είναι η ευλογία του πρωινού
    Οι απαλές πνοές της αυγής
    Του αηδονιού το παρακάλι
    Και αυτό το φως
    Θεέ μου! Τι φως!
    Ασύγκριτο το ηλιόβγαλμα
    το θαλερό της αυγής ξημέρωμα

    Είναι η αυλή μου με θέα τη θάλασσα
    θαρρώ πολλές φορές
    στα σκαλοπάτια φτάνει
    Είναι ο σκέτος ο ελληνικός
    κάτω από τη σκιά μιας γέρικης ελιάς
    Το κρύο νεράκι…

    Είναι ο φλοίσβος των κυμάτων
    Το αποτύπωμα που αφήνουν οι μέρες
    Οι βδομάδες
    Οι μήνες
    Τα χρόνια που περνούν

    Και η Άνοιξη
    Αχ η Άνοιξη
    να ανταμώνει το Μάιο έρωτα
    Αυτό είναι το Δεβελίκι της καρδίας μου

    από τη ποιητική συλλογή του Πασχάλη Παπαβασιλείου
    Τέλος Εποχής 2013
  

13/8/13

Για όσο υπάρχω - Νίκος Απόμακρος



Αφιερωμένο 
στον άγγελο που μέσα μου φύλαξα
στην ψυχή των κριμάτων.
Είχε χαμόγελο φτιαχτό 
από πούδρα θανάσιμα λευκή
και στα χείλη κραγιόν 
τη σκουριά των κερμάτων.

Στο μακιγιάζ το γοτθικό
είχε συνήθως κρυμμένα
έναν κρότο που σώπασε
ένα δάκρυ δειλό
ένα βλέμμα κενό
κι ένα φτερούγισμα που κόπασε

" Είσαι", της είπα, "ότι είχα, 
ότι έχω κι ότι θα’χω"

"Υπήρξα", απάντησε, "μα δεν θα υπάρχω"
και μ’απόγνωση περίμενε απάντηση.

Ειν' αργά τώρα πια, το ξέρω
κι όμως ξαφνικά χαμογελώ

"Υπήρξες κι όσο υπάρχω θα υπάρχεις, 
όμορφή μου ανάμνηση".

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails