23/4/16

ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΣΕΝΑ - Βασιλική Δραγούνη

Δεν μπορώ να βρω λόγια για εσένα, εσένα
τον φύλακα των ανυπόταχτων λέξεων
και των ακαθόριστων εικόνων.

Φύλλα στροβιλίζονται γύρω σου
από μια ακόμα σελίδα. Είναι άραγε λέξεις;
Τα βλέπω καθώς πέφτουν.

Ο αέρας είναι κενός, σαν λευκός ουρανός
κι εσύ, ασπρόμαυρο σχέδιο που αναδύεται
με θαρραλέα καθαρότητα.

Η επόμενη σελίδα θα σε φανερώσει.
Δεν θα τη γυρίσω, μου αρκεί να κρατάς κρυφά
όλα εκείνα που θέλω να ξέρω.

Οι λέξεις που φαίνεται να σε γνωρίζουν
με ζηλεύουν, κι εγώ δε μπορώ
δε μπορώ να τις προσπεράσω.

Θέλω να γράψω πάνω τους,
να τις εξαφανίσω χωρίς ίχνη, μα
δεν με βοηθά η άρνησή σου.

Κρατάς ένα μικρό βιβλίο,
ερμητικά κλειστό.
Εκεί άραγε φυλάς τον εαυτό σου;

Βασιλική Δραγούνη

18/4/16

Έρωτας… - Στρατής Παρέλης

Έρωτας…
Καταγωγή από κρύσταλλο 
και στον αέρα άλλη κληροδοτήθηκε μιλιά·
Τσουλούφι μελαχρινό στην κεφαλή σου, 
μάτια μου
μελαχρινά! 
ο πόθος 
για σένα 
γλυκά με πλημμύρισε, 
α έρωτα
που με σκλαβώνεις 
για να βγει η νύχτα κερδισμένη
σε φιλιά και σε άστρα..

4/4/16

Λέξεις - Βασιλική Δραγούνη

 Υπάρχουν κάποιοι κανόνες εδώ.
Κανείς δεν είναι κανενός.
Έχουμε διάφανες αύρες
και οι λέξεις μας δεν έχουν σημασία.
Ό, τι έχουμε επιλέξει, ούτως ή άλλως,
κάποιοι θα το δουν ως προδοσία.

Μνήμη και παρόν ψάχνουν να κρυφτούν
στις λέξεις, μα
όπως βλέπεις, δεν υπάρχει χώρος.
Δεν υπάρχει χρόνος.

Λέξεις προσπαθούν να κρυφτούν
σε ποιήματα, μα
κάποιες φορές μας θαμπώνει
η διαύγειά τους.

Κάποιες φορές όμως
θέλουν να φανερωθούν
παίρνοντας εκδίκηση για κάθε απουσία,
κάθε μοναξιά
κι αν κατά τύχη βρεις
ένα όπλο μέσα σε ποίημα,
προχώρα, χρησιμοποίησέ το.

Άλλες φορές πάλι, περιφέρονται μαινόμενες
εκπέμποντας σινιάλα κάθε βράδυ
αχαλίνωτες, φθαρμένες από τη φωτιά
και πυρπολώντας ξέφρενα
τα γραπτά αυτών που τις κατέχουν.

Όχι εδώ όμως.
Εδώ, μπορείς να κρατήσεις
στα χέρια σου τις λέξεις χωρίς φόβο
πως θα εκραγούν.
Έχω χτίσει πόλεις από αυτό το υλικό.

Βγάλε τα παπούτσια σου.
Φέρε τα πόδια σου στο στήθος λυγισμένα
και αγκάλιασέ τα.
Στήριξε το κεφάλι στα γόνατα.
Αισθάνεσαι καλύτερα από οτιδήποτε
κατείχες ποτέ,
έτσι δεν είναι;

Βασιλική Δραγούνη

19/3/16

O ΑΣΚΗΤΗΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ ...ΚΑΙ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΟΑΣΗ - Τάκης Φάβιος

Κραδαίνοντας τον απέλπιδο έρωτα
μέσα απ'το μαύρο ακουστικό της απόστασης
ξάφνου πεθύμησες την παρουσία μιας ελκυστικής εισβολής
Μιας ανταρσίας ονείρου από τη λυρική μαρμαρυγή σου
Ενός έφιππου στρατηλάτη του παιδικού σου παραμυθιού
Πέταξες βίαια το ακουστικό,θρυματίζοντας
τον παλλίνδρομο καθρέφτη των ακρωτηριασμένων πόθων
Ο εισβολέας χαμογέλασε 
κι ο παρθενικός υμένας των ουρανών σου
άσταξε κόκκινο στα ομιχλώδη χείλη του
Ενα μεταξωτό σεντόνι επιθυμιών 
σκέπασε γλυκά τα αδρανή στο ανυπόστατο γυμνά σου μέλη
Ησουν ακόμη όμορφη με τα αρώματα τροπικού δάσους
στις κάθιδρες ρίζες των υπερρεαλιστικών σου ποιημάτων
Χαμογέλασες κι εσύ,αφήνοντας να σε διασχίσει
ο αέναος καλπασμός του απρόσμενου επισκέπτη
μέχρι την τελευταία λέξη του ανείπωτου
Δεν υπήρχε καμιά αμφιβολία 
πως ζέσταινες στην αγκαλιά σου ένα μεσσία,
ένα του ονειρώδους άστρο,που'χες φυλάξει ζωντανό
μέσα στ'αρχαία ευρήματα του άλλοτε ερμαφρόδιτου φωτός σου
Γκρέμισες το ακέφαλο σ'αγαπώ μιας Σαλώμης 
από τους ώμους του αυτοερωτισμού
Τη μεταμέλεια της Μαγδαλινής αποκαθήλωσες
από το τίμιο ξύλο της ασκητικής των παθών σου
Γυμνώθηκες μπρος στα μάτια της ενόρασης
κι άφησες τον κόσμο να κυλά ηδονικά
στο ανήθικο προσκεφάλι μιας βιβλικής φαντασίωσης
Ετσι ανεμίζοντας το λίβα της θηλυκότητας
πάνω απ'τα καρποφόρα στήθη των οάσεων της ερήμου σου
εναπόθεσες στοργικά στα χείλη του ποιητή,τη λέξη...
----------------------------------------------------------------
Από την ποιητική συλλογή " Α τ ο ν ά λ "
...
Ιmage by babyinblue

17/3/16

ΑΝΟΙΞΗ ΙΙ - Θάνος Πάσχος


Στο χώμα τα πόδια
Στα μάτια το ταξίδι.
Λευκά πλήκτρα στο στήθος.
Η μουσική σου προειδοποιεί.
Άγνωστη η αιωνιότητα

Όσο μια θυμελη-
ιερή - του Διονύσου
Και του φαύλου κύκλου.

Μεγάλη Όσο η πεταλούδα
Που γονιμοποιει τον χρόνο.

Και γεννά τον ήλιο
Τον καυτό
Στο αίμα και στις σπηλιες
του κάτω κόσμου.
...
Image by maskqueraide

11/3/16

Mπλε αύρα - Βασιλική Δραγούνη

Συζητώντας ξανά για την αγάπη και όλα τα συναφή
λέξεις δοκιμασμένες και απορριπτέες
και δεύτερες σκέψεις, αντιστάσεις,
άμυνες ή ουτοπίες - δεν ξέρω -
αύριο πιθανόν, στο απαράλλακτο αύριο
να αποτιμήσουμε με επιφύλαξη της φθοράς τα ψήγματα
κι ίσως τότε πούμε αντίο.
Τυχοδιώκτης - αχ, στα όνειρά μου είμαι τυχοδιώκτης
περιπλανώμενος, φορώντας ρούχα πολύχρωμα
μπορώ να ταξιδέψω μακριά σου
μπορώ να είμαι γελωτοποιός ή ιερομάρτυρας
- σου έχω αναφέρει πόσο κουρασμένη νιώθω τελευταία;
Λιώνουν τα χιόνια στα ορεινά της συνείδησης
και λιλιπούτειο το αερόπλοιο που θα με μεταφέρει ως εκεί,
έχει έναν καπετάνιο που εξαφανίζεται σιγά σιγά το πρωί
όπως και εσύ, δραπετεύοντας μηδενιστικά
από την διακυβέρνηση των ονείρων μου,
και από προσδοκίες και καταστροφές
που δεν επιτεύχθηκαν ακόμη
- όπως σε όλους τους τόπους των ονείρων.
Θα απομακρυνθώ ήσυχα από σένα
μόνη μου ξαφνικά, στον δικό μου δρόμο
δεκάδες θέλω θα χαθούν στη λησμονιά
του χρόνου απολιθώματα, κορμοί σωριασμένοι σε πλίνθους
δίχως φτιασίδια και τεχνάσματα
θα έρθουν να φωλιάσουν
χωρίς ντροπή στο σήμερα, χωρίς φόβο.
Άφταστος προορισμός θα γίνουν μνήμες του μέλλοντος
διαβαίνοντας μέσα από αλλοτινά τοπία
ξένη, στις αδιέξοδες διαδρομές των σκονισμένων οριζόντων
των ανεκπλήρωτων χρησμών και ακυρώσεων
όπου η σκιά σου εκεί σαν φάντασμα τυφλό θα ακολουθεί
αναγνωρίζοντας τη μπλε αύρα μου.

Βασιλική Δραγούνη

9/3/16

Ο βρικόλακας "Δύο ποιήματα" - Δημήτρης Ξυδερός

                                                                     Photo Credit: Sara Lange


Δραπετεύεις κάθε βράδυ

απ’ την έπαυλή σου εσύ.
Στο λαιμό κρύβεις σημάδι,
με την πούδρα σου πιστή.

Και στους κήπους που θα φτάσεις,
με το αίμα θα κρατώ,
μια ζωή που είναι να χάσεις,
θα στην ξαναδώσω εγώ.
Στο φανό περίμενέ με
τα μεσάνυχτα ακριβώς.
Παγωμένο μύρισέ με,
είμαι ο μαύρος σου λωτός.
Καλώς όρισες κι απόψε, δεν φοβάσαι τι σου μένει;
-Θα υπάγω εις τους κήπους, ζωντανή ή πεθαμένη.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura