Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

17/7/17

ΚΑΛΕΙΔΟΣΚΟΠΙΟ - Βασιλική Δραγούνη

Η αλήθεια δεν είναι μια γραμμή
τραβηγμένη με χάρακα -από εδώ έως εκεί
χωρίς καμιά απόκλιση
αλλά ένα ποτάμι που ρέει
σε μια άγνωστη θάλασσα
και ελίσσεται στο μέσον
μιας αδιαπέραστης γης.
Η αλήθεια είναι -ή ήταν
εύθραυστη, πολύπλοκη
παντοτινά ευμετάβλητη
τόσο απρόβλεπτη
όσο η ασταθής πτήση ενός γερακιού
σε μια απροσπέλαστη νύχτα.

Είναι αυτό που είναι
ή αυτό που φαίνεται
σε ένα διερευνητικό μάτι
που μέσα από ένα τηλεσκόπιο
ή καλειδοσκόπιο
ψάχνει κομμάτια της ψυχής -ένα προς ένα
γυρεύοντας να ανακαλύψει
μια αδιόρατη αλήθεια
που ποτέ δεν θα είναι κάτι περισσότερο
από μια ψευδαίσθηση 
και κάτι λιγότερο
από την διάθλαση του φωτός
πάνω σε κομμάτια σπασμένου γυαλιού.

Βασιλική Δραγούνη
...
Artwork: Collage illustration by Kieron Cropper

13/7/17

Η ΣΗΜΑΣΙΑ - Χριστόφορος Τριάντης

Μα όλα ετούτα
στον τοίχο του κόσμου,
έχουν τη σημασία τους
και δεν αλλάζει η τάξη
σε εντροπία ( επουδενί ).
Ακόμα και οι πέτρες
έναν ρόλο επιτελούν
στις λιθοδομές της αιωνιότητας.
Ω , στοιβάζονται άπαντα τα δημιουργήματα
στ’ ανοιχτά πεδία.
Κι ύστερα απλώνονται
να βρουν σκηνοθέτες
για εύρυθμες τοποθετήσεις, 
αξία να λάβουν
και μια κάποια ομορφιά.
Και τα κομμένα δέντρα
στα ορφανά άλση
Και τα πετάμενα πλαστικά
στις πολίχνες .
Να, και οι ζητιάνοι  του πόνου
που το παράλογο αγαπούν.
Και οι κλέφτες των νεκροταφείων:
τυμβωρύχοι που λιανίζουν την αθανασία.
Και οι βοσκοί πουλερικών
που στα ψαλτήρια θρηνούν
τα μαρτύρια και την ανάγκη. 
Και οι πατεράδες
με τα βαμμένα μαλλιά
που τις παρενδυσίες παρακολουθούν  ( κρυφά ).
Και οι παντρεμένες γυναίκες
που συμβουλές δίνουν
στα τέκνα τους
τα βήματα τους ν’ ακολουθήσουν.
και οι μόνες γυναίκες
που εκλιπαρούν να βρεθούν οι εραστές.
Και οι ιερείς που τα χρονόμετρα
 κοιτούν
για να λήξουν τις εξομολογήσεις  των
αμαρτιών.
Και οι ρακοσυλλέκτες με τους  λογάδες
αδελφωμένοι  
( και ξοφλημένοι λόγω χρόνου ).
Και τα βρόμικα πεζοδρόμια
που στέκονται οι ιεροκήρυκες,
κοιτώντας τις γάτες
και τρώγοντας τυρόπιτες.
Να και οι χωροφύλακες
που τις  μισθοδοσίες  
τρέχουν να δουν
στους καταλόγους  
των υπουργείων.
Και οι ουρές των συνταξιούχων
 στις τράπεζες
( λίγο χρήμα , μα αρκετό για τους χειμώνες).
Και οι γυναίκες που δεν αγαπήθηκαν
όσο έπρεπε
και φοβούνται για αυτό.
Και άντρες που κλαίνε στα κρυφά
γιατί τους  περιφρόνησαν
και τους  περιφρονούν.
Και οι μετανάστες
που παίζουν επιτραπέζια κάτω από
μπρούτζινα αγάλματα.
Και οι μικρέμποροι
που παρακαλούν
να ‘χει καλό καιρό
για να ‘ρθουνε πελάτες.
Και οι ασθενείς που τον πόνο
δεν τον αντέχουνε,
αλλά δεν το δείχνουνε .
Και τα παλιά αυτοκίνητα
στις φτωχογειτονιές,
ενθύμια μικροαστικών
απολαβών .
Και οι πολιτικοί
που αγαπούν ν’  ακούνε τον εαυτό τους,
και μόνον αυτόν.
Και τα αδέσποτα
που δεν έχουνε αφέντη
και τεμπελιάζουνε,
αδιαφορώντας για τους περαστικούς.
Και τα ψευτοζευγαράκια
που παριστάνουνε
πως γνώρισαν τον έρωτα (επιτέλους )
και βγάζουν βόλτα την εικόνα τους.
Και οι φίλοι της κόλασης
που την τρέμουνε, γιατί δεν
μπορούν σαν τον Ρεμπώ
να τη γνωρίσουν.  
Και οι μοναχοί που νυχθμερόν
τον Θεό ξορκίζουνε
απ’ τις ικεσίες τους.
Και τα φύλλα που κιτρινίζουνε
και πέφτουνε,
μα κανείς δεν τα προσέχει.
Και τα λουλούδια που τα κόβουνε
να τα πουλήσουνε
στις κηδείες και στις συνεστιάσεις.
Και τα εορτολόγια
που μικροχαρές δίνουνε
στους  νεωκόρους.  
Και η χλόη
που περιμένει
να την περπατήσουνε
οι νεκροί
( την άνοιξη ).
Και οι περιπατητές που ψάχνουνε
το μαγικό βουνό
 στις άκρες της νύχτας.
Όλοι κι όλα
έχουνε τη σημασία τους
στην κοσμογραφία.
Αλλαγές επιτρέπονται
και διορθώσεις,  
ιδιαιτέρως στις προθέσεις
και τις διαθέσεις.
Τίποτ’ άλλο …

3/7/17

Η ΚΡΑΥΓΗ - Βασιλική Δραγούνη

Είναι η φιγούρα που φαντάζομαι
να στέκεται στο ανοιχτό στόμα μιας γέφυρας,
προσπαθώντας να αφήσει το ποτάμι της σιωπής
και την απόγνωση των τόπων πίσω της, τις σκιές
από τα ερείπια του χθες να ξεθωριάζουν στην απόσταση.

Φαντάζομαι την αύρα της οικογενειακής ζωής
κι όλες τις μνήμες που αγάπησε να εξασθενίζουν γρήγορα.

Είναι το απελπισμένο πρόσωπο που θα ευχόμουν να μπορούσα
να του προσφέρω μια διάσωση, όχι γιατί το χρειάζεται,
μα γιατί το χρειάζομαι εγώ να σώσω κάποιον, 
να ανασύρω μια κραυγή από τα έγκατα του ασύλληπτου
στα άφταστα τα βάθη ενός ορίζοντα αμυδρού.

Βασιλική Δραγούνη

13/6/17

Ο πίνακας - Χριστόφορος Τριάντης

Ξαφνικά ο ζωγράφος τυφλώθηκε.
Και τώρα οι εικόνες -θεματικά- εισέβαλαν στον καμβά
πήρανε πρωτοβουλία στα βουλεβάρτα,
γυρεύοντας προοπτική και γνησιότητα
Να τες λοιπόν!
Ένας Άγγελος, δίχως φτερά, που τον κλοτσάνε
κάτι χωροφύλακες  στη στάση του μετρό που γράφει
«Σφαγεία».
Ένας γιαπωνέζος στρατηγός απομεινάρι του πολέμου,
που κάνει χαρακίρι μπροστά σε μορμόνους ιεροκήρυκες
και βουδιστές μοναχούς.
Κι ένας νεαρός φασίστας, που την έγκυο μάνα του βρίζει
γιατί θα αποκτήσει αδελφό.
Να και μια στάλα φεγγάρι, που τρυπώνει
στις σιδερένιες κουρτίνες της λήθης,
χρωματίζοντας τις στιγμές  του χρόνου.
Κι ένα στρέμμα ενθουσιασμός στο ράμφος
μιας στρουθοκαμήλου, σαν βλέπει ένα παιδί
να διαβάζει το «Ταξίδι στην άκρη της νύχτας».
Και δυο κόκκινα πουλιά, που καρφώνουν σταγόνες αίμα
στην πλάτη ενός  αγίου, σαν υπόμνηση
μαρτυρικού θανάτου.
Κι ένα βραβείο υπηρεσίας στον εμφύλιο,
που κρέμεται στο σπίτι ενός γέρου βοσκού.
Αυτός τα κορίτσια αγαπούσε και απέκτησε έξι.
Σε μια γωνιά του πίνακα, ένα τσούρμο
ευνουχισμένων ταύρων, στέκεται πειθήνια νεκρωμένο,
τα αίματα έβαψαν τα κέρατά τους.
Και σαν βλέπουν το θέαμα οι γυναίκες –σαλτιμπάγκοι
ενός τσίρκου (σε πλούσιο προάστιο),
χασκογελούν από ευτυχία.
Μα και η οδοντοστοιχία ενός νεκρού
(που κάποτε ήταν λογοτέχνης), από το μάθημα
ανατομίας του γιατρού Ντέμιαν,
κάπως ηλίθια χώθηκε στη ζωγραφιά
Κι ένας φράχτης, στη μέση του
κάτω απ’ τις αμυγδαλιές παίζουν παιδιά,
δίχως φόβο.
Α , και οι γριές που ξέχασαν να γελούν,
αγκομαχούν να μπουν στη ζωγραφιά,
δίνοντας συμβουλές λογικής σ’ αγόρια
και κορίτσια.
Μα, ο ζωγράφος πια άλλο χώρο δεν κάνει.
Ο πίνακας είναι έτοιμος,
σχεδόν …

4/6/17

ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΩΝ ΣΚΙΩΝ - Βασιλική Δραγούνη

Υπομονετικά σμιλεύω τη σκιά μου με τις λέξεις
δίνοντάς της νέα, ιδεατά σχήματα,
ανταλλάσσοντας τον εαυτό μου με την αδιόρατη υφή της.

"Σκιά", της λέω, "μάθε με να μην αισθάνομαι".
Και η σκιά μου σχηματίζει έναν άμορφο χορό στον τοίχο,
κάτω από το τρεμουλιαστό φως των κεριών.

Κι έπειτα η σκιά μου λέει:
"Μάθε με πώς να αισθάνομαι".
Και βυθιζόμαστε μαζί σε χειμαρρώδη δίνη. 

Απόψε θα γίνω η σκιά μου.
Η σκιά μου θα οδηγήσει τα βήματα 
αυτή τη φορά.

Βασιλική Δραγούνη

3/6/17

30 ΙΟΥΝΙΟΥ 1638 : ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΤΟΥ ΓΙΟΥΡΓΚΕΝ ΓΚΡΟΤΕΡ - Χριστόφορος Τριάντης

Ο χρόνος σταμάτησε.
Ήταν εντολή των ιερέων του φεγγαριού,
 όπως παραμόνευαν
πίσω απ’ τις προσδοκίες,
ως άλλοι θεοί της τιμωρίας.
Ήρθε η πτώση.
Χτυπημένος  απ’ τα ξίφη της μοίρας  
και τους  ψεύτικους  έρωτες,
ο Γιούργκεν Γκρότερ
το καθήκον στο τίποτα επιτέλεσε.
Αλλά ήταν κι ο πρώτος της τραγωδίας   
σαν τους συντρόφους πρόσταξε 
να σώσουν την ύπαρξή του, 
(ό,τι απέμεινε απ’ αυτή),
να πολεμήσουνε γενναία  ως το τέλος.
Οι  εχθροί όμως,
φορώντας δέρματα Κυκλώπων 
γρήγορα έφτασαν,
το έργο να τελειώσουνε.
Και λίγο πριν το  σκοτάδι
τα  χέρια του  άγγιξαν
 το ματωμένο χώμα. 
Σαν όραμα γεννήθηκαν
οι λέξεις, 
με ήχους της σελήνης κεντημένες, 
θεριεμένες  κοντά στ’ άστρα.
Διέσχισαν  -μυστικά- τα δάκρυα.
Έμοιαζαν με νυχτολούλουδα,
δίχως θάνατο και  ντροπή.
Ο Γιούργκεν Γκρότερ
ήταν ο νικητής της μοίρας (για λίγο).
Αιώνιος , με τις λέξεις 
της αγάπης  στην καρδιά …

...
Artwork by Vimark 

30/5/17

"ΤΟ 'Α' ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ-1991"- Μανώλης Καπουσίδης (Ελάχιστο απόσπασμα)

....E ν α ν τ ί ο ν Σου θα στραφούν οι φ υ λ έ ς
Και των δ ι κ ώ ν σου παιδιών
τους χ λ ε υ α σ μ ο ύ ς θα συνάξεις
Στο α ί μ α θα λουσθείς 
Στην Κ α τ α δ ί κ η θα δεθείς

Στις κ α τ α κ ό μ β ε ς την Δ ό ξ α σου θα θάψεις.

Ο υ θ ε ν ε ί ς ηγεμόνες τ υ φ λ ά θα υπηρετείς
Σαν Κ ό λ α κ α ς θλιβερός,σαν α γ ύ ρ τ η ς...

Την Σ ο φ ί α που άθροισες
στις φ λ ό γ ε ς θα δεις
και επαλλήλως να σε δ ι κ ά ζ ε ι ο θ ύ τ η ς.

Την Α λ ή θ ε ι α που απεκάλυψες
κ λ ο π ι μ α ί α θα βρείς
Των βαρβάρων θ ε ο ύ ς θα υμνήσεις
Τους Λ α μ π ρ ο ύ ς σου Θ ε ο ύ ς πολλάκις θ' α ρ ν η θ ε ί ς
Και Α Π Ό Β Λ Η Τ Ο Σ του Παρόντος θα ζήσεις...........
....................(Συνεχίζεται)

(ελάχιστο απόσπασμα απο το έργο του ποιητή Μανώλη Καπουσίδη
"ΤΟ 'Α' ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ-1991)
...


...
Πηγή Eικόνας: Vimark 

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura