Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

15/2/17

Οι θύμησες ραμφίσανε με έρωτα - - Πασχάλης Παπαβασιλείου

Οι θύμησες ραμφίσανε με έρωτα 
το λαχουρί φουστάνι της άνοιξης 
κείνο το Κυριακάτικο αύγασμα   
Αναπάντεχα με απίθωσε η βάρκα 
στην ακροποταμιά της πεθυμιάς           

Καυτά φιλιά  
Απαλά αγγίγματα 
Βαθιοί αναστεναγμοί 
Τα κορμιά μας μια αγκαλιά στον ρηχό πυθμένα 
Δίπλα μας νούφαρα κρυφοκοιτούσαν 
χαμογελούσαν 
Πλάι μας το βουνό 
στρωμένο με φύλλα διάφορα 
Κόκκινα 
Χρυσαφιά 
Κίτρινα 
Ρόδινα 
Καφετιά
Σκανδαλιάρικα νεροπούλια δρόσιζαν τα φτερά τους
στον καταρράκτη
Μια μουσική πανδαισία από τα κρυσταλλένια νερά 
συνόδευε τη σιγαλιά
με τον ήλιο να ξετρυπώνει μέσα από τις φυλλωσιές 

Ξαναβλέποντας τον καταρράκτη 
αναπολώ κείνες τις ανεπανάληπτες στιγμές 
που γέμιζαν με ανταύγειες του έρωτα 
την ψυχή μου 

14/2/17

ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ - ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Ι.Ε. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Με κούρασαν οι έρωτες, αυτή η αγωνία, αυτό το σφίξιμο στο στομάχι,
όχι δεν είναι πεταλούδες, τερμίτες είναι, 
που φτάνουν ως την καρδιά και την τρώνε σιγά σιγά, λες και είναι από ξύλο.
Έγινε όντως ξύλινη για να αντέξει, 
σαν την γλώσσα μου, όταν προσπαθώ να κρυφτώ στην αρχή.
Πάντα κρύβομαι στην αρχή, 
τι θα πω, τι θα κάνω, αν μου πει εκείνο ή μου κάνει το άλλο, πονοκέφαλος,
σαν να μην χωράει πέρα από εκείνη το κεφάλι μου,
σαν να μην χωράει πέρα από εκείνη η μέρα μου.
Θέλω παραπάνω χρόνο,
2 χρόνους, έναν για εκείνη και έναν για όλα τα άλλα.
Δεν υπάρχει χρόνος, μια εφεύρεση είναι για να συνεννοούμαστε 
και ο έρωτας, μέσα σε αυτόν υπάρχει, για να ταλαιπωρούμαστε.
Και κάθε φορά χειρότερα
και μη χειρότερα που λένε.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Ι.Ε. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ 2012
video

8/2/17

Να… - Στρατής Παρέλης

Να σε νιώσω πως είσαι μες τον έρωτά μου και πως
προσδοκάς ήλιους χαρωπούς!
Να βρω τον μίτο που οδηγεί
στης καρδιάς σου τον άμετρο μυθώδη λαβύρινθο..
Να σε περιμένω…
Πάντα να σε περιμένω:
Μπορεί μες τα όνειρά μου, μπορεί
μες το συντελεσμένο ποίημα που σου ανήκει,
που πάντα σου ανήκε,
αλήθεια..
Να σε έχω ανάγκη..
Για να υπάρξω μέσα στις πελώριες γαλαρίες
των ματιών σου
που οδηγούν
στην ευτυχία που οίδα..

5/2/17

Δημήτρης Τρωαδίτης - Κατ’ εικόνα και ομοίωση

κατ’ εικόνα και ομοίωση
αιμοσφαίρια άλλων
κυκλοφορούν μέσα μας
κι οι χειμώνες παγωμένοι
συνοδοιπόροι μας

μύηση σε σκιές
απέραντες σαν ήλιους
σε νεκροταφεία
θάλασσες ατμών
μαυρόνερα

διδασκόμαστε
γραφή κι ανάγνωση
μελωδίες για ψαλμούς
και εμβατήρια
μακριά από έρωτες
κι αιώνιους ιστορητές

οι γεννήτορές μας θέλησαν
να καθορίσουν τις αλήθειες
και τα ψέμματα
την επιφάνεια της γης
και τα ύψη των ουρανών
που αν τ’ αγγίξουμε
θεωρείται κλεψιά.

5/9/2007
...
Αrtwork :"Melancholy by"AQ0106

Ηλακάτη Κλήση - Δημήτρης Ξυδερός

σε κάθε Ἤριννα

στην Πολυαγαπημένη μας συμμαθήτρια λοιπόν»:

– δεν έχω πια δάχτυλα –

ξεψαχνίζω τα σπασμένα τζάμια στις βιτρίνες
ξεψαχνίζω μια εκπνοή συρματόπλεγμα
ξεψαχνίζω ένα γεμιστήρα απουσίες

επαναληπτική θέση στο κρεβάτι
επαναληπτική αυτοκτονία
στην επόμενη καίγομαι… κι εσύ φιλάς τις στάχτες
τυφλόμυγα άσπρος πάτος…

ψαχουλεύεις μια κουταλιά, λέξεις χαπα-κομμένες,
δεν ανασαίνεις μου λες κι ας απαντάς
ψαχουλεύεις…εμπρός;

κόλλυβα ψαχουλεύεις

ξεψαχνίζω – ψαχουλεύεις…
«σου ρημάξανε την φωτογένεια»

έλα, εμπρός… γενική δοκιμή, έτοιμη;
λιποθυμία κτλ, κτλ, κτλ, αποθήκευση κτλ.

ΕΝΑ ΦΕΡΕΤΡΟ ΧΩΡΙΣ ΚΑΘΡΕΠΤΕΣ
μια κλήση ηλακάτη

 γενική δοκιμή, λέμε, βιάζομαι λίγο,
πληκτρολογώ κι ας μην έχω πια δάχτυλα

«σου ρημάξανε την φωτογένεια οι εξωσχολικοί»

κι εσύ,
απλά φιλάς και βγαίνεις
...

[Από τη συλλογή «διαΣταύρωση ΧωΡίς φανάρια». Εκδόσεις ΗΡΙΔΑΝΟΣ 2011]
...
Αrtwork :"The destruction of space" by vimark



Η Εικόνα - Νίκος Απόμακρος


Μη με ακούς
θέλω να με προσέχεις όταν δε μιλώ
όταν οι λέξεις στη σιωπή
παίρνουν μιαν άλλη σημασία
ενίοτε δήθεν ανύπαρκτη
όπως το χαμόγελο της πεταλούδας·
Mια φτερωτή πολύχρωμη θλίψη
στο άνθος της ηλικίας της

Αλλιώς μας συνήθισαν.
Σε μια γλώσσα κοινωνό,
με σωθικά που λιώνουν
σε λανθασμένες διατυπώσεις.
Μη μ' αγνοείς όταν δε μιλώ.
Όταν εικόνες φέρνω στο νου μου.
Γιατί οι λέξεις λάμπουν
στο γόητρο του ήλιου
και θολώνουν τα νερά
στη γοή της βροχής
μα ακίνητες στέκουν, ισχνές,
στο συμ-πέρασμα του χρόνου·

Θυμάμαι,
άρα υπάρχεις
...
Πηγή:http://apomakros.blogspot.gr/2014/05/blog-post.html

4/2/17

ΛΗΘΗ-ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ - Γεώργιος-Κάρολος Μ. Τσιλεδάκης


Η Λήθη κι η Μνημοσύνη 
αδιάκοπα παλεύουν
δυο φιδοτόμαρα αγκαθωτά 
στα σπλάχνα σου τυλιγμένα

Σβήνει η μια στους τάφους 
τα μαρμάρινα γραμμένα
μα τα κοράκια της άλλης 
πάλι τα σμιλεύουν

Διαταγές των σκοτωμένων 
σε περιστέρια ρασοφόρα
τα περασμένα φέρνουνε μπροστά
μοίρας βουβής μαντατοφόρα

Θύμισες ανώφελες 
πλανιούνται και σε δαπανάνε
Ερινύες που μαστίγια φιδοφορούν 
σε κυνηγάνε

Βάκχες του Άδη σφαγερές
της Μνημοσύνης είστε κόρες
ασπιδοφόρα η Λήθη σας ρουφά 
σβήνοντας ώρες μυροφόρες

Μια κούκλα χλωμή από κρύσταλλο
πάντα ντυμένη στα λευκά
χρώμα του πένθους τρομερό 
που όλα τα ‘χει 
κι όλα τ’ απορροφά

Λήθη είναι ο Θάνατος 
και σου χαμογελά
καλώντας σε να πέσεις 
στην δική του αγκαλιά

Φοβίζει σαγηνεύει 
μ’ από την κρούση αυτή δεν σπάει
εσένα κονιορτοποιεί 
και η συνείδηση σου ψυχομαχάει

Κι η μάχη λήγει πάντοτε 
με τροπαιούχο την Λησμοσύνη
«Συνείδηση» δεν βαφτίσαν κάποτε 
την νοσταλγούσα Μνημοσύνη;
...
Γεώργιος-Κάρολος Μ. Τσιλεδάκης  
«Όρνια-Λάµιες "Ποιητική Συλλογή
...
Εκδόσεις CompuMedia 2014
Εξώφυλλο: «Λήθη – Μνημοσύνη» - 
από τη σειρά έργων «DaDarsa» του καλλιτέχνη Γιάννη Στρατή.
...
Artwork by Liza G.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura